Lika, vreme rata, mladić sa glavom u oblacima i grubim ocem – to je osnovna postavka kojoj se Karakaš vraća. Taj mladić neprestano je između prošlosti i budućnosti, a upravo se u montaži svih ranijih naslova, posmatranih zasebno, može trasirati njegov kolektivni put od detinjstva (Sjećanje šume), preko mladosti (Blue Moon) i života u inostranstvu (Kako sam ušao u Europu i Sjajno mjesto za nesreću), sve do odraslog života (Okretište), čime se Potop nameće kao nedostajuća tačka između dva manje ili više odvojena tematska ciklusa tih romana, odnosno ličkog i pariskog