U prvom nastavku teksta o umjetnoj inteligenciji u književnom prevođenju Lora Tomaš razgovara s Elom Varošanec Krsnik i Anom Stanić Kapović, istaknutim književnim prevoditeljicama, o tome može li stroj razumjeti i prenijeti ironiju, kulturološki kontekst, ritam rečenice, što se događa s našim jezičnim i kognitivnim sposobnostima kad ih počnemo sve češće delegirati alatima poput ChatGPT-ja, na koji način ovakvi alati mijenjaju koncept autorskih prava i može li književno prevođenje opstati kao umjetnost